Tarixiy jarayonlar tahlili shuni ko‘rsatadiki, epidemiyalar faqat sog‘liqni saqlash muammosi bo‘lib qolmay, balki ijtimoiy-siyosiy hayotda chuqur iz qoldirgan hodisalardan biridir. Xususan, 1892-yilda Toshkentda yuz bergan vabo epidemiyasi va unga qarshi chor hukumatining qat’iy va ko‘pincha zo‘ravonlik bilan kechgan choralari xalq noroziligiga sabab bo‘lgan va buning natijasida keng ko‘lamli ijtimoiy norozilik – Vabo isyoni yuzaga kelgan. Bu isyon mahalliy aholi bilan Rossiya imperiyasi boshqaruvi o‘rtasidagi ijtimoiy-siyosiy ziddiyatlarning yaqqol ifodasidir. Mazkur mavzu bugungi kunda ham dolzarb bo‘lib, epidemiyalar davrida hukumat va jamiyat o‘rtasidagi o‘zaro ishonch va muloqot masalalarini tarixiy nuqtai nazardan o‘rganish uchun muhim ahamiyat kasb etadi.