Adabiy til rivojining o’ziga xos xususiyatlaridan biri, adabiy til me’yorlarining shakillanishi va silliqlanishiga yordamlashadigan faoliyatining go'oidalarini ongli idrok qilish, aniq, ravon, ifodali nutq tuza olish, fikrni til vositasida qisqa, aniq, lo’nda ifodalash usuli, insonni kimligini, dunyogarashini belgilaydigan vosita. Kishilar cho'lashi, mazmundor nutq masalasi bilan juda qadimdan qiziqib keladilar. Qadimgi Gretsiya (Yunoniston) va Rim dan utqmadaniyatining nazariyasoslari yaratildi. Nutq oldiga qo'yiladigan talablar ishlab chiqildi. Bu davrda davlatning, savdo-sotiqning, sudi sularning nihoyatda taraqqiyet olishi, notiqlik san'at darajasi ga o'tardi. Yetukin son bo’lishi uchun albatta, notiqlik san'atini egallash shart qilinadi. Anashu ehtiyoj tu faylinotiqlik nazariyasi yaratildi. Uning Sitseron, Demosfen, Kvintilian, Aristotel kabi nazariyotchilari yetishib chiqdi.