G. Selye tomonidan tasvirlangan sindromning ruhiy ko'rinishlariga psixologik stress nomi berildi. R. Lazarus va R. Lanier o'z asarlarida uni shaxs va tashqi dunyo o'rtasidagi o'zaro ta'sirning xususiyatlariga shaxsning munosabati sifatida aniqladilar. Psixologik stress nafaqat reaktsiya sifatida, balki atrof-muhit talablari shaxs tomonidan uning resurslari va yuzaga keladigan muammoli vaziyatni hal qilish ehtimoli asosida ko'rib chiqiladigan jarayon sifatida talqin qilina boshladi. Stressli vaziyatga javoban individual farqlarni belgilaydi. Adabiyotda “psixologik stress” atamasidan tashqari “emotsional stress” va “psixo-emotsional stress” atamalari ham qo‘llaniladi.